“Δε θέλω ‘γω να παντρευτώ, να πάω τσου Κυνοπιάστες για να μαζώνω φράουλες, να τσι πουλώ τσι στράτες”
Ήταν τόσο χαρακτηριστική η σχέση των Κυνοπιαστινών με την παραγωγή και πώληση της φράουλας, που επισφραγίστηκε με το λαϊκό δίστιχο, το οποίο κατέγραψε στα λαογραφικά του, ο Νίκος Πακτίτης, το 1980.
Οι αρωματικές φράουλες Κερκύρας, που παράγονται αυτήν την εποχή, κυρίως στην περιοχή της Χρυσίδας Κυνοπιαστών, δεν είναι παρά αγριοφράουλες, που από τον 19ο αιώνα καλλιεργούνται με εντατικοποίηση της παραγωγικής τους απόδοσης.
Η επιστημονική τους ονομασία είναι “fragaria vesca”.
Η καλλιέργειά τους συνίσταται στη φύτευσή τους σε κατάλληλο έδαφος, σε συνθήκες αυξημένης υγρασίας και με ελάχιστη χρήση λιπάσματος πριν την ανθοφορία.
Η πιο δύσκολη καλλιεργητική φροντίδα είναι αυτή που αφορά την εκρίζωση των ζιζανίων που φυτρώνουν ανάμεσα στις αγριοφράουλες, ενώ ιδιαίτερα κουραστικό είναι και τo μάζεμα των μικροσκοπικών και άκρως ευαίσθητων καρπών τους.
Κατά τις 10ετίες του 1960 και του 1970, η ημερήσια παραγωγή (αγριο)φράουλας Κερκύρας, ξεπερνούσε το 200 κιλά, ήταν και είναι ένα από τα πλέον ακριβά φρούτα καθώς η τιμή του φτάνει τώρα έως και 30 ευρώ το κιλό, ενώ εθεωρείτο πολυτελές δώρο για υψηλά πρόσωπα.
Είναι ενδεικτικό ότι από την Κέρκυρα στέλνονταν αεροπορικώς, κατάλληλα συσκευασμένες φράουλες, ως δώρο προς την τότε βασιλική οικογένεια, σε μέλη των κυβερνήσεων της εποχής εκείνης, σε εφοπλιστές, μεγάλους καλλιτέχνες κ.α.
http://koinonkynopiaston.blogspot.gr/2012/04/blog-post_25.html
Αν υπάρχει ένας αρχιτέκτονας που άφησε το αποτύπωμά του σε μια ολόκληρη πόλη, αυτός είναι ο Antoni Gaudí. Στη Βαρκελώνη, το όνομά του συνδέεται με τη Sagrada Familia, την Casa Batlló και την Casa Milà. Ωστόσο, το Park Güell είναι ένα από τα πιο εμβληματικά αξιοθέατα της Βαρκελώνης και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα […]
Πρόσφατα σχόλια